Bericht uit het hoge Noorden

24 Aug 2015
toegevoegd door

We varen nu ten noorden van het eiland Edgeoya. ‘oya’ betekent eiland en deze is vernoemd naar Thomas Edge. We konden vanochtend niet aan land waar we dat wilden, want we waren omringd door zeeijs! Dat gaf een hele mooie aanblik.

De eerste dag (afgelopen donderdag 20 augustus) spotten we meteen een ijsbeer (vanaf het schip en heeeeel ver weg), wat betekende dat we niet aan land mochten. ‘s Middags kwam er een aantal walvissen in zicht, gewone vinvissen, een bultrug en een Noordse vinvis. Twee kwamen er vrij dichtbij, de rest moest je wel met een verrekijker bekijken.

Ik heb vrijdag 1 dag veldwerk gedaan met het archeologenteam. Dat betekende zandmonsters nemen rond een hut van Pomoren. Dat waren Russische zeevaarders die ongeveer 200 jaar geleden een hut hadden aan de westkust van Edgeoya (net om de hoek van de plek waar de vier Nederlandse studenten overwinterden in 1968, drie van deze heren zijn nu ook mee).
Ik heb 6 uur op m’n knieĆ«n gelegen om iedere meter met een theelepeltje wat zand in een plastic zakje te doen. Later in het lab wordt gemeten of er fosfaat in zit. Fosfaat komt in de bodem door dierlijke (en dus ook menselijke) uitwerpselen en bloed. Aan de hand van die monsters kunnen archeologen zien wat deze Pomoren waar precies deden; gingen ze bijvoorbeeld in de donkere poolnacht netjes naar de verderop gelegen wc, of gingen ze even om de hoek? Ook kun je dan zien waar ze dieren slachtten. Erg leuk om dit mee te maken, zodat ik weet wat er in zo’n project van het Nederlands Polair Programma nu eigenlijk gebeurt.

Gisteren ben ik met de mensen van het NIOZ meegeweest om met een zodiac zeemonsters te nemen. Er werd in een lijn vanaf een gletsjer steeds verder de zee op water opgehaald. Dit wordt dan in het provisorische lab hier op het helicopterdek gemeten – de helicopter hebben ze thuis gelaten. Het idee is namelijk dat vlakbij de gletsjer veel sediment in het zeewater komt. Dat heeft dan weer gevolgen voor de algen die in het water zitten. Hoe verder weg van de gletsjer, hoe minder sediment. Tenminste, dat denken de marine onderzoekers en deze monsters zijn er om na te gaan of die gedachte ook klopt.

Gisteren heeft het IMAU van de universiteit Utrecht een weerstation geplaatst op een gletsjer, daar zullen jullie vast wel iets van op de NOS zien, want die was erbij.

Reacties

Reageer

Uw e-mailadres wordt niet getoond.