Succesvolle afsluiting van SEES

31 Aug 2015
toegevoegd door

Het zit erop; de SEES-deelnemers hebben afscheid van elkaar genomen na twee laatste inspirerende dagen. Sommigen blijven nog in Longyearbyen om labmonsters te verwerken aan de Universiteit van Svalbard (UNIS), anderen reizen mee naar Ny Ålesund met het bezoek van minister Bert Koenders aan dit noordelijke onderzoeksdorp. Maar de meesten zijn weer huiswaarts gekeerd.

Donderdag hadden we een adembenemende laatste vaardag. Ons schip lag in de Hornsund, de fjord met de spitse bergen aan de westkant van Spitsbergen. Vanuit zodiacs bekeken we een indrukwekkend gletsjerfront, dobberend tussen de tinkelende ijsbrokken.

P1160108_web

Als het drijvende gletsjerijs smelt, komen de luchtbelletjes vrij die in de loop van eeuwen in de samengedrukte sneeuw zijn opgeslagen en samengeperst. En dat maakt een betoverend geluid. De ruige bergen, de blauwe lucht en de hangende gletsjers vormden een overweldigend decor.

Die middag gingen we aan land op een landpunt aan de noordkant van de fjord. Boven ons uit torende een enorme vogelrots, waar duizenden drieteenmeeuwen krijsend rondvlogen. Onderaan de klif, in het gifgroene gras dat rijk wordt bemest door de zeevogels, graasden brandganzen. Een mooi ecologisch plaatje. De SEES-deelnemers mochten hier even een paar uur rustig hun gang gaan, terwijl gidsen op allerlei punten op de uitkijk stonden. Niet lang daarvoor was er namelijk een ijsbeer gezien. En SEES zou SEES niet zijn geweest als er niet ook allerlei last-minute monsters werden genomen. Kernen uit de toendrameertjes, ganzenkeutels en mos, zoet en zout water, en natuurlijk ook weer insecten. Een verbazend rijk stukje Spitsbergen.

P1160133_web

“Bijna vijftig jaar geleden heb ik daar gekampeerd”, wees Ko de Korte tijdens het wegvaren. “Die drie gletsjers die je daar ziet, zaten nog allemaal aan elkaar vast in één enorme ijsvlakte. Die gletsjer kwam helemaal tot dáár.” Het punt dat hij aanwees lag minstens tien kilometer voor het huidige gletsjerfront. “Onvoorstelbaar.”

Vrijdagochtend werden we wakker aan de kade van Longyearbyen. Dit was de dag van het afsluitende symposium in het UNIS-gebouw. Er waren verscheidene Noorse en Nederlandse prominenten: Directeur van het Noors Poolinstituut en klimaatonderzoeker Kim Holmén, erfgoedexpert Susan Barr, ijsbeeronderzoeker Thor Larsen, de Nederlandse ambassadeur Bea ten Tusscher en BuZa-minister Koenders.

P1160205_web

Onderzoeksleider Maarten Loonen gaf een overzicht van de expeditie, waarna alle onderzoekers in één minuut hun onderzoek mochten toelichten – een indrukwekkende collage. Dichter Ramsey Nasr vertelde een persoonlijk verhaal over de reis, de betekenis daarvan en de uitwerking die de poolgebieden op hem hebben. “Ik kreeg er tranen van in mijn ogen”, zei een van de wetenschappers na afloop tijdens de receptie. “Misschien was het verhaal van Ramsey voor mij wel het hoogtepunt van de dag.”

Het was ook een dag met een politiek tintje. Minister Koenders benadrukte tijdens de receptie het belang van het poolonderzoek voor de stem die Nederland heeft in het internationale poolbeleid. “De economische en strategische betekenis van de poolgebieden wordt steeds groter, ook voor Nederland”, zei hij. “Het is heel belangrijk dat we daarover blijven meepraten. En dankzij het excellente Nederlandse onderzoek zijn we internationaal gezien een serieuze gesprekspartner.” Het poolonderzoek, zo beloofde Koenders, gaat de komende jaren meer aandacht krijgen van de Nederlandse overheid – en meer geld. Dat was iets om het glas op te heffen. “Een historisch moment”, zei een van de wetenschappers. “Een kantelpunt in het Nederlandse poolbeleid. Heel bijzonder om hierbij te zijn.”

Reacties

  • 07 Sep 2015

    Om 10:43 plaatste Terry een reactie

    Hartelijk dank dat je ons deze weken hebt laten meegenieten van een interessante ervaring.

    Reageer

Reageer

Uw e-mailadres wordt niet getoond.